Hoeksche Waards kampioenschap

Hoeksche Waards Kampioenschap

Clubs en KNVB eensgezind: Hoeksche Waards kampioenschap als alternatief bij stopzetten competitie

Een competitie met alleen maar derby’s tussen alle Hoeksche Waardse voetbalclubs. Dat is het plan dat de veertien voorzitters op het eiland met de KNVB overeen zijn gekomen als alternatieve seizoensafsluiting.

sportcarrousel

Sport Carrousel Nieuw-Beijerland

Hoeksche Waard Actief organiseert in de voorjaarsvakantie weer de Sport Carrousel. In 2 plaatsen in de Hoeksche waard zullen er sport- en spelactiviteiten georganiseerd worden i.s.m. sportverenigingen. 

Op 24 februari zal in Nieuw-Beijerland van 10.00-11.30 uur de Sport Carrousel plaatsvinden op de velden van NBSVV. Kinderen van 4 t/m 12 jaar zijn welkom om gratis mee te doen met o.a. voetbal vanuit NBSVV en een surprise activiteit.  

Er kunnen maximaal 25 kinderen mee doen en opgeven is verplicht.

Aanvullende informatie

In verband met de corona maatregelen het volgende:

  • Het is niet toegestaan om als ouder op het veld te blijven tijdens de activiteit;

  • Zorg ervoor dat je een juist telefoonnumer doorgeeft;

  • De begeleiding is in handen van professionele (sport)docenten. Het streven is om op iedere 10 kinderen één begeleider te hebben;

  • Zorg ervoor dat je je kind iets te drinken meegeeft;

  • Zorg dat je 5 minuten voor afloop van de activiteit aanwezig bent om je kind op te halen.

Leeftijdscategorie:      Groep 1 t/m 8

Aantal plaatsen    :      25

Aantal lessen        :       1

Locatie                   :       NBSVV, Wilhelminastraat 61 (bereikbaar via parkeerplaats aan de Sabinastraat) te Nieuw-Beijerland

Aanbieder              :        Hoeksche Waard Actief

Contactgegevens

Margreet Wigmans :  0618167502, magreet@hoekschewaardactief.nl , www.hoekschewaardactief.nl

Oude glorie

Danny Pelizzon: ‘In de Hoeksche Waard gaat een andere wereld voor je open’

Bron: Rubriek Oude glorie van voetbal Rotterdam door Jan Schoonen

In het kader van de rubriek Oude Glorie praten we met Danny Pelizzon, die als voetballer vele jaren een neusje voor de goal had. We doorlopen met hem de clubs waarvoor hij heeft gevoetbald en hebben het ook over wat hij gedaan heeft in de voetballerij nadat hij zijn actieve loopbaan beëindigd had. Want Danny heeft het voetbal nooit vaarwel gezegd. Hij is drie jaar voorzitter geweest van NBSVV uit Nieuw-Beijerland en is bij die club al een aantal jaar de technische man. Maar onder het genot van een kop koffie gaan we eerst terug in de tijd.

Bij welke club is het allemaal begonnen?

Danny: ‘Bij Spijkenisse. Daar heb ik heel de jeugd doorlopen, van jongs af aan als linksbuiten. Terwijl ik stijf rechts was. Later, toen ik meestal als rechteraanvaller heb gevoetbald, heb ik daar trouwens veel voordeel uitgehaald. Vaak passeerde ik over links; voor een rechtsbuiten niet het eerste waar je aan denkt. Toen ik bij Spijkenisse A-speler was, mocht ik met de selectie meetrainen. Martin Klomp was trainer en een seizoen later was dat Wim Tijl. Het eerste elftal speelde toen in de hoofdklasse en dat was in die dagen het hoogste amateurniveau. Als tweedejaars A-speler  debuteerde ik uit bij Scheveningen, een paar minuten voor tijd mocht ik invallen. Ik heb later nog wel vaker in het eerste gevoetbald, maar speelde mijn wedstrijden voornamelijk toch in het tweede elftal. Dat speelde reserve hoofdklasse tegen allemaal ploegen uit het Westland. Leuke potjes waren dat.’

Vast in het eerste elftal bij Spijkenisse is niet gelukt?

Danny: ‘Nee, maar dat kwam omdat ik ging werken met daarnaast een studie in de avonduren. Er werd bij Spijkenisse drie keer in de week getraind en als ik op al die trainingen zou zijn, kwam ik echt knijp te zitten met mijn tijd. Die tijd had ik niet en daardoor kwam ik niet vast bij het eerste. Anders was het echt wel gelukt, daar ben ik vast van overtuigd. Later, toen ik bij PFC voetbalde, heeft trainer Wim Tijl nog wel eens gevraagd of ik niet terug naar Spijkenisse wilde komen.’

Je bent toen vertrokken bij Spijkenisse. Waarom?

Danny: ‘Ik wilde graag in een eerste elftal voetballen. Daar zat ik al een tijdje over te denken en op een avond werd ik gebeld door iemand van PFC. Elftalleider Harry Bank was dat, de technische dingen deed hij er bij. ‘Ik zou je heel graag bij PFC willen hebben, kan ik daarover met je praten’, vroeg hij. Ik antwoordde dat praten altijd kon. Een uur later stond hij voor de deur. Dat was wel lachen. We waren er snel uit. Ik maakte de overstap naar PFC, samen met Jeremy Snijders, een ploegmaat van me in het tweede bij Spijkenisse.’

Daar zal wel geld aan te pas gekomen zijn.

Danny: ‘Ik kreeg inderdaad een vergoeding bij PFC, maar dat was niets vergeleken met wat daar in latere jaren betaald werd, toen Jaap van der Bom sponsor van de club was en er veel jongens uit de verre omtrek aangetrokken werden. Toen ik bij PFC kwam was dat allemaal nog niet. De ploeg speelde op zondag in de derde klasse en bestond bijna allemaal uit jongens uit de buurt. Benito Kenswil kwam uit Hoogvliet en Lucas van de Belt, een geniale voetballer, uit Rotterdam. Die woonden het verst van de club. Ik heb er drie jaar met veel plezier gevoetbald, als rechtsbuiten. Elk jaar haalden we een periodetitel, maar in de nacompetitie werden we telkens uitgeschakeld.’

Hekelingen was je volgende club.

Danny: ‘Die ploeg speelde hoger dan PFC, want ze waren naar de tweede klasse gepromoveerd en de aanbieding die ze mij deden, daar kon ik geen nee tegen zeggen. En wat ook niet onbelangrijk was: John Corver, de trainer die ik het laatste jaar bij PFC had meegemaakt en die mij altijd heel veel vertrouwen had geschonken, zou ook naar Hekelingen gaan. John was een geweldig goede trainer en onder hem ben ik als voetballer helemaal opgebloeid. In de twee jaar daarvoor, toen John Bänffer trainer was, speelde ik ook vaak. Alleen in het begin niet, want het was best wel wennen hoor, bij PFC. In de derde klasse werd er een ander soort voetbal gespeeld dan wat ik gewend was. Het was knokken, de strijd aangaan en aan voetballen kwam je niet zoveel. Daar heb ik echt aan moeten wennen. Onder John Corver speelde ik wel alles, als beweeglijke aanvaller met veel loopvermogen vanaf rechts om de meer statische Martin Monster heen. Zo waren wij op ons gevaarlijkst. Mooie tijd gehad onder John Corver. Hij stond altijd klaar voor ons. Zo heb ik heel vaak met nog een paar andere jongens samen met hem op zaterdagochtend afwerkoefeningen op de goal gedaan op het trainingsveld bij PFC. Geweldig vond ik dat. Samen met hem ging ik naar Hekelingen. Jammer genoeg was hij na nog geen twee maanden alweer weg bij Hekelingen, nadat het tussen hem en andere mensen op de club spaak was gelopen. Ik ben er vier jaar gebleven.’

Hekelingen had een prima ploeg toen.

Danny: ‘Er waren toen veel behoorlijk goede spelers die al wat ervaring hadden, jongens als Martijn Hamerslag, Robert Mestrop, Clyde Chan Jon Chu, Raymon Leijgraafff, Jan Cohen, Cesar Lopes, Alberto Andrade Dias, Martin Monster, die een jaar voor mij van PFC naar Hekelingen gegaan was en nog meer toppers. Toch waren we niet goed genoeg om tweedeklasser te blijven, maar het jaar daarna draaiden we een buitengewoon goed seizoen. We deden in de competitie heel lang om de prijzen mee, we haalden de finale van de Rijnmond Cup en als derdeklasser haalden we de finaledag van de districtsbeker. We schakelden Heerjansdam, Vitesse Delft en Neptunes uit. Dat waren geen misselijke ploegen en zo speelden we op de finaledag op het veld van Rijnsburgse Boys tegen grote clubs als Excelsior Maassluis, SHO, VUC, Westlandia, RVVH en Capelle. We draaiden echt een heel goed seizoen, het beste jaar van mijn carrière. Maar we wonnen niks, haha. In de competitie werden we vijfde, de finale van de Rijmond Cup verloren we en op de finaledag van de districtsbeker konden we ook geen potten breken. Maar toch zal dat jaar me altijd bijblijven en dat geldt ook voor het ‘trainingskamp’ dat we maakten naar Malaga.’

Na vier jaar ben je teruggegaan naar PFC. Hoe kwam dat?

Danny: ‘Rob Vuik, met wie ik in de eerdere periode bij PFC samen had gevoetbald, was trainer geworden en wilde me er graag bij hebben. Hij had een scorende speler nodig, zo zei hij. Ook Jeroen van der Horst, mijn ploeggenoot bij Hekelingen was bij PFC in beeld. Maar ook bij WRW uit Brielle. Daar ben ik ook wezen praten. Jeroen koos voor WRW, ik voor PFC, vooral om de sfeer die ik er eerder meegemaakt had. Als ik voor het geld had moeten kiezen, had ik voor WRW moeten gaan voetballen, maar bij PFC had ik al eens gespeeld en dat was me goed bevallen. Het verhaal dat Rob vertelde was ook oké. Hij had als spits Antonio Mendes Garcia en ik zou daar omheen moeten gaan voetballen.’

En? Hoe ging het bij PFC?

Danny: ‘In de voorbereiding scoorde ik ongelooflijk veel. Tegen Simonshaven drie keer, tegen Rockanje ook driemaal en links en rechts nog een paar doelpunten. Maar de eerste competitiewedstrijd zat ik op de bank. Daar snapte ik niks van. In de tweede wedstrijd mocht ik wel starten, maar als linkshalf. Op die positie had ik nog nooit gevoetbald. Uitleg heb ik in het begin niet gevraagd, later wel. Rob vertelde toen dat hij voor één spits had gekozen en dat was Garcia Mendes. In de winterstop heb ik aangegeven dat ik de club zou verlaten. Niet veel later meldde Hekelingen zich.’

Het werd dus weer Hekelingen.

Danny: ‘Inderdaad en alweer zou ik er vier seizoenen blijven. Er stond een totaal ander elftal dan in mijn eerste periode. Heel veel jonge spelers, bijna allemaal afkomstig uit de eigen jeugd, zoals Patrick Monteiro en Fabrizio Fortes Varela. Alle oudere spelers waren vertrokken. Het eerste jaar dat ik terug was degradeerden we naar de vierde klasse en het jaar daarop werden we vierde. Het derde seizoen was geweldig. Ik stond samen met een heel jonge Joey Kleijn in de spits, met Stefan Roobol als aangever daarachter. Joey  scoorde 28 doelpunten, ik maakte er 36. Kampioen werden we niet, dat werd DRL, maar als nummer 2 promoveerden we toen toch. Het was een geweldig jaar. Richard Koutstaal was trainer toen.’

Je bleef nog een jaar en vertrok toen naar NBSVV. Hoe kwam dat?

Danny: ‘’Toen het bij ons een keer afgelast was, ging ik bij OVV kijken, waar mijn maat Jeroen van der Horst toen speelde. Hans de Heer stond naast me en die vroeg of ik geen zin had om bij NBSVV te komen voetballen. Daar was hij trainer, zei hij. NBSVV? Ik had nog nooit van die club gehoord, haha. Ze bleken in de tweede klasse te voetballen en omdat het bij Hekelingen erg onrustig was in die tijd en we op het veld ook matig presteerden, ben ik het gesprek aangegaan met NBSVV. Toen Jeroen van der Horst mij vertelde dat hij naar NBSVV ging, ben ik ook gegaan. Hans de Heer had me verteld dat ik in de Hoeksche Waard in een andere wereld terecht zou komen en dat was niet gelogen. Er ging echt een andere wereld voor me open. Het ging er gemoedelijker aan toe, het was relaxed en altijd heel gezellig op de club. Ik heb er hele fijne tijden beleefd, in mijn eerste jaar scoorde ik 26 doelpunten. Na mijn carrière ben ik blijven hangen. Toen ik voetballer was deed ik er wel eens dingen naast, bij Hekelingen deed ik dat al. Daar hielp ik mee met internationale toernooien, ik trainde er een jeugdelftalletje en ik heb de website gemaakt. Bij NBSVV ben ik drie jaar voorzitter geweest en nu ben ik al een aantal jaartjes de technische man van de club. Ik vind het leuk iets voor de club te doen, want NBSVV is een heerlijke club.’

Dus je blijft daar de rest van je leven?

Danny: ‘Dat weet ik nog niet. Feit is wel dat ik het er heel goed naar mijn zin heb, maar om je heen kijken kan nooit kwaad, toch?

Uitstel 5e klasse

KNVB stelt invoering vijfde klasse (za) een jaar uit

De KNVB heeft wegens de coronapandemie de invoering van de zaterdag vijfde klasse in het district West II uitgesteld. 

Het was de bedoeling dat komend seizoen de vijfde klasse in het zaterdagvoetbal terug zou keren. Omdat wegens het coronavirus een hele competitie onmogelijk is, heeft de KNVB besloten geen degradatie in te voeren uit de vierde klasse. Komend seizoen zal er uit de zaterdag vierde klasse wel gedegradeerd kunnen worden.

bezige bijen

NBSVV in beweging

Ondanks de maatregelen van de regering waardoor momenteel alleen de jeugd traint en ‘s-zaterdags onderlinge wedstrijden speelt staat de vereniging niet stil. Er wordt juist heel veel werk verzet door een handje vol vrijwilligers die druk bezig zijn met van alles en nog wat. Hier volgt een aantal projecten die lopen en/of al zijn afgerond:

Een nieuw geluidsinstallatie voor buiten zodat er weer fatsoenlijk kan worden omgeroepen en ook muziek gespeeld kan worden.

De biertafels worden netjes opgeknapt zodat we van de zomer (als alles weer “normaal” is) weer met zijn alle buiten kunnen zitten.

De  rotzooi (in hoofdzaak snoeiafval dat is versnipperd) in de hoek achter het eerste veld is afgevoerd en de bodem is netjes glad getrokken.

  • De geluidsinstallatie in de kantine is opgeknapt.
  • Het kozijn aan de achterzijde van de kantine wordt binnenkort vervangen
  • Er is plek gemaakt om rechts naast de kantine een aantal portocabins te plaatsen die het gebrek aan kleedruimte moeten gaan oplossen.
  • Er zijn de nodige nieuwe reclameborden geplaats en oude verwijderd. Hiervoor onze hartelijke dank aan alle sponsors die onze club trouw blijven.
  • De nieuwe kleding is binnen en zal  wanneer er weer gevoetbald word uitgedeeld worden.
  • Binnenkort zal er worden gestart met het verven van de kozijnen van de kantine.

Routekaart

Routekaart amateurvoetbal voor restant seizoen

Nadat het kabinet dinsdag de routekaart met coronamaatregelen heeft gepresenteerd, kan de KNVB dit vandaag opvolgen met de eigen routekaart voor het amateurvoetbal. Hierin speelt de onzekerheid rondom de ontwikkeling van het coronavirus de hoofdrol. Veel scenario’s zijn hierdoor eerder al gesneuveld, maar het doel van de KNVB blijft om opties open te houden en iedereen zoveel mogelijk te laten voetballen als dat (weer) kan. Sportiviteit blijft de leidraad.

HERVATTING MOGELIJK

Alleen voor de categorie A* is er nog een optie om de eerder gestarte competities dit seizoen te hervatten als de eerste seizoenshelft nog kan worden uitgespeeld. In dat geval geeft het sportieve aspect de doorslag (eerdere wedstrijden zijn niet voor niets gespeeld) en dan zijn promotie en degradatie nog mogelijk. In de routekaart van het kabinet staat dat volwassenen vanaf het eerstvolgende risiconiveau (‘ernstig’) weer volledig mogen trainen met maximaal een elftal. Hierdoor blijft de optie – ondanks alle onzekerheden – bestaan dat de competities voor de categorie A dit seizoen alsnog afgerond kunnen worden.

We willen het liefst het seizoen met een competitieve eindstrijd afsluiten en de tijd zal leren of dat mogelijk is

De KNVB hanteert voor de senioren veldcompetities in categorie A een uiterste startdatum in het speelweekend van 10 en 11 april en een minimale voorbereidingsperiode waarin zonder beperkingen getraind kan worden (vanaf risiconiveau ‘ernstig’) van 4-5 weken. Trainen zonder beperkingen zou in dat geval mogelijk moeten zijn vanaf 10 maart. Voor de jeugd uitkomend in de categorie A is de uiterste startdatum van de competities in het speelweekend van 17 en 18 april. Omdat het grootste deel van deze teams op dit moment al zonder beperkingen kunnen trainen, geldt voor hen een kortere voorbereidingsperiode van 2-3 weken. Alle jeugdteams (incl. O19) moeten in dat geval vanaf 24 maart zonder beperkingen kunnen trainen.

Voor het zaalvoetbal geldt een uiterste startdatum van 19 april. Ook voor de zaalteams wordt een minimale voorbereidingsperiode gehanteerd waarin zonder beperkingen getraind kan worden van 4-5 weken. Vanaf 22 maart moeten in dat geval de zaaltrainingen kunnen starten.

Mocht in de eerstvolgende coronapersconferentie van 23 februari blijken dat er niet afgeschaald kan worden naar het risiconiveau ‘ernstig’, dan worden alle competities in de categorie A definitief niet meer hervat.

 

NIET ONNODIG UITSLUITEN

Jan Dirk van der Zee, directeur amateurvoetbal: “De routekaart van het kabinet geeft perspectief aan volwassenen om bij een eerstvolgende versoepeling weer zonder beperkingen te kunnen trainen. Ondanks alle onzekerheid, blijven we daarom de optie openhouden voor onze hoogste amateurteams om dit seizoen alsnog af te ronden. We willen niet onnodig opties uitsluiten, zeker als dit de eerdere sportieve prestaties teniet doet en we voor het tweede achtereenvolgende jaar geen promotie/degradatie hebben. We willen het liefst het seizoen met een competitieve eindstrijd afsluiten en de tijd zal leren of dat mogelijk is.”

KNVB REGIO CUP

Wanneer de competities niet meer worden hervat, stromen teams uitkomend in de categorie A door naar de gisteren aangekondigde KNVB Regio Cup. Dit zijn kleinschalige regionale competities die door de KNVB worden georganiseerd en starten vanaf het moment dat de coronamaatregelen dit toelaten. Medio februari start de KNVB met een inventarisatie onder de clubs in de categorie A over mogelijke deelname aan de KNVB Regio Cup.

Alle teams in de categorie B** veld en zaal en pupillen gaan al over naar de KNVB Regio Cup.

column Jan Schoonen

Column Jan Schoonen: Mark Smeding 

Bron: VoetbalRotterdam

Corona ontwricht het leven van vrijwel iedereen, want je mag en kan niet meer de dingen doen die je gewend was. Daarom is nagenoeg elk mens in meer of mindere mate van slag. Ook voetbaltrainers hebben met dit verschijnsel te maken, want ook dat zijn mensen. Normaal gesproken stonden ze twee of drie avonden in de week op het veld om hun trainingen te geven en in het weekend namen ze tijdens wedstrijden plaats in de dug-out. Over hoe er in die wedstrijd gespeeld ging worden, welke trainingsoefeningen er de voorafgaande week gedaan moesten worden om optimaal voorbereid te zijn, welke spelers er opgesteld zouden gaan worden en hoe de poppetjes exact neergezet moesten worden; het waren allemaal zaken waar een trainer heel de week door zijn gedachten over liet gaan. Jack van den Berg heeft mij wel eens verteld dat hij zelfs op verjaardagen zit te bedenken hoe zijn elftal er in het weekend uit zal zien. Klaar met prakkezeren is een trainer dus nooit.

Met corona is aan die overpeinzingen een abrupt einde gekomen, want gevoetbald wordt er al tijden niet meer. En bij heel veel verenigingen liggen ook de trainingen stil. Dat betekent dus dat de weekindeling van een voetbaltrainer totaal anders is dan wat hij jarenlang gewend was. Ik heb trainers horen zeggen dat ze op zaterdagmiddag met hun vrouw naar de supermarkt zijn geweest. Ook Mark Smeding, trainer van vierdeklasser NBSVV, had je afgelopen zaterdagmiddag samen met zijn Natasja in het centrum van Oud-Beijerland tegen het lijf kunnen lopen. ‘Gezellig, maar niet heus’, zegt hij grijnzend waar Natasja bij zit. Liever had hij op dat tijdstip bij NBSVV op de bank gezeten om zijn spelers aan te sturen, zodat er een puntje uit het vuur gesleept kon worden, of misschien wel drie. Maar wedstrijden heeft Mark niet en getraind wordt er bij NBSVV  evenmin. ‘Dat doen we niet meer sinds de regering bekend maakte dat je dat ten hoogste met viertallen mag doen’, legt hij uit. ‘Dat heeft geen zin zolang je geen perspectief hebt wanneer je weer mag gaan voetballen’, vindt hij en zijn spelers denken daar hetzelfde over. ‘Dat is dus al 15 weken; in die tijd moeten al je spelers zeker vijf kilo aangekomen zijn’, zeg ik. ‘Minstens’, antwoordt Mark meteen ad rem. Hij schat in dat hij vier tot vijf weken nodig heeft om zijn groep weer speelklaar te krijgen als er groen licht gegeven wordt.

Maar voorlopig kan de zweep er dus niet over. Al sinds eind september 2020 zit Mark op trainingsavonden thuis op de bank, naar eigen zeggen totaal ontregeld. Tamelijk verrassend is dat, want als er één trainer is die aan een ontregeld leven gewend zou moeten zijn, is hij het wel. Na vijf seizoenen als trainer bij Zinkwegse Boys in de weer te zijn geweest, was hij aan zijn eerste jaar bij SSS uit Klaaswaal bezig, toen hij de club liet weten na dat seizoen op te stappen. Hij had naast zijn werk als ambtenaar bij de gemeente Schiedam nog ander werk op zijn schouders genomen: de verkoop van houten vloeren. Om daarnaast ook nog trainer te zijn, dat was net iets te veel van het goede. Dus hij zegde SSS vaarwel.

Maar al spoedig miste hij het trainer zijn. Met zijn ziel onder de arm was hij op zaterdag langs de velden bij SHO en andere clubs in de regio aan te treffen. De verkoop van vloeren zat al snel in de lift, maar omdat hij zijn baan bij de gemeente Schiedam inwisselde voor eenzelfde functie bij de gemeente Hoeksche Waard en daar zijn draai moest vinden, had hij nog altijd geen tijd om trainer te zijn, ook al omdat hij die vloeren er bij bleef doen. Maar missen deed hij het nog altijd. En toen zette hij na lang wikken en wegen een toch wel te verwachten stap. Vorig jaar januari solliciteerde hij bij NBSVV, want daar zou een plekje als trainer vrij komen. In no time was hij er met de club uit: met ingang van het seizoen 2020-2021 zou Mark Smeding de nieuwe trainer van NBSVV zijn. Een paar weken na dat akkoord stapte de zittende trainer Louis Jacobs plots op. Op dinsdagavond 4 februari 2020 was dat. De volgende avond ging Marks mobieltje af. Voorzitter Dirk Enzlin aan de lijn. ‘Ik weet wat je wil vragen’, zegt Mark als hij weet wie hij aan de lijn heeft. ‘En ja, ik doe het. Ik heb mijn voetbalschoenen al aan. Donderdag sta ik op het veld.’ Zo geschiedde en de zaterdag daarna zat hij op de bank. Eindelijk was Mark Smeding weer trainer.

Maar lang duurde het niet. Corona sloeg toe met een eerste golf en de competitie werd stilgelegd. En dit seizoen, na een leuke voorbereiding en drie competitiewedstrijden, sloeg corona wederom toe en zit Mark dus alweer thuis. Afgelopen weekend had hij normaal gesproken met zijn selectie op trainingskamp in Malaga gezeten. Dat ging dus ook niet door. Zat hij weer ontregeld thuis. Hoe lief Natasja en de kinderen ook zijn, als trainer thuis zitten; het went dus nooit. En als Mark Smeding daar niet aan kan wennen, dan kan geen enkele trainer dat.