Routekaart

Routekaart naar “mogelijke” openstelling voetbal

De Rijksoverheid heeft een nieuwe versie van de routekaart uitgebracht. Daarop staan naast de bestaande risiconiveaus ook de momenten waarop er mogelijk weer wedstrijden tegen andere verenigingen gespeeld kunnen worden.

In de regio wordt gehoopt dat er in april, mei en juni nog gespeeld kan worden en de kantines daarbij geopend kunnen worden. Nederland kent vier risiconiveuas waarop eventuele versoepelingen worden gebaseerd: Waakzaam, Zorgelijk, Ernstig en Zeer Ernstig. Momenteel is in Nederland de situatie voor alle regio’s ‘Zeer ernstig’ Onderstaand een overzicht van mogelijkheden die bij elk risiconiveau passen. Daarbij wordt uitgegaan van het feit dat Nederland 17,28 miljoen inwoners heeft.

WAAKZAAM

In de situatie waarin de veiligheidsregio als waakzaam wordt gezien (minder dan 6048 besmettingen per week en 69 ziekenhuisopnames per week) kunnen er weer volledige trainingen en wedstrijden plaatsvinden. Wel is er een maximaal aantal aan publiek: 100 personen. De kleedruimtes en douches zijn gewoon open.

De kantines kunnen open en moeten sluiten om 00:00 en de inloop moet vanaf 23:00 stoppen. Er mogen mits en gereserveerd, geregistreerd en er een gezondheidscheck heeft plaatsgevonden acht personen aan een tafel zitten en maximaal 100 personen binnen zijn.

ZORGELIJK

In de situatie waarin de veiligheidsregio als zorgelijk wordt gezien (tussen de 6049 en 17280 besmettingen per week en tussen de 70 en 276 ziekenhuisopnames per week) kunnen en er voor iedereen weer trainingen plaatsvinden. Wedstrijden kunnen alleen gespeeld worden tegen elftallen van de eigen vereniging, er is geen publiek en ook de kleedkamers en douches moeten gesloten blijven.

De kantines kunnen open en moeten sluiten om 00:00 en de inloop moet vanaf 23:00 stoppen. Er mogen mits en gereserveerd, geregistreerd en er een gezondheidscheck heeft plaatsgevonden zes personen aan een tafel zitten en maximaal 50 personen binnen zijn.

ERNSTIG

In de situatie waarin de veiligheidsregio als ernstig wordt gezien (tussen de 17281 en 43200 besmettingen per week en tussen de 277 en 466 ziekenhuisopnames per week) kunnen er alleen trainingen plaatsvinden voor volwassen met maximaal een elftal. Kinderen tot en met 17 jaar mogen vrij trainen en ook wedstrijden tussen teams binnen de verenigingen zijn toegestaan. Er is geen publiek en de gehele accommodatie blijft gesloten.

ZEER ERNSTIG

In de situatie waarin de veiligheidsregio als zeer ernstig wordt gezien (meer dan 43200 besmettingen per week en meer dan 467 ziekenhuisopnames per week) kan er alleen op anderhalve meter worden getraind en moet er op anderhalve meter afstand worden getraind. Er is een uitzondering voor de jeugd tot en met 17 jaar, topsporters en topsportcompetities.  Sportbeoefening op buitensportlocaties is toegestaan voor jongvolwassenen van 18 t/m 26 jaar. Wedstrijden onderling in eigen clubverband toegestaan. Sportbeoefening op buitensportlocaties onder voorwaarden toegestaan voor volwassenen vanaf 27 jaar met een groepsgrootte van maximaal 4 personen.

column Jan Schoonen

Column Jan Schoonen: Mark Smeding 

Bron: VoetbalRotterdam

Corona ontwricht het leven van vrijwel iedereen, want je mag en kan niet meer de dingen doen die je gewend was. Daarom is nagenoeg elk mens in meer of mindere mate van slag. Ook voetbaltrainers hebben met dit verschijnsel te maken, want ook dat zijn mensen. Normaal gesproken stonden ze twee of drie avonden in de week op het veld om hun trainingen te geven en in het weekend namen ze tijdens wedstrijden plaats in de dug-out. Over hoe er in die wedstrijd gespeeld ging worden, welke trainingsoefeningen er de voorafgaande week gedaan moesten worden om optimaal voorbereid te zijn, welke spelers er opgesteld zouden gaan worden en hoe de poppetjes exact neergezet moesten worden; het waren allemaal zaken waar een trainer heel de week door zijn gedachten over liet gaan. Jack van den Berg heeft mij wel eens verteld dat hij zelfs op verjaardagen zit te bedenken hoe zijn elftal er in het weekend uit zal zien. Klaar met prakkezeren is een trainer dus nooit.

Met corona is aan die overpeinzingen een abrupt einde gekomen, want gevoetbald wordt er al tijden niet meer. En bij heel veel verenigingen liggen ook de trainingen stil. Dat betekent dus dat de weekindeling van een voetbaltrainer totaal anders is dan wat hij jarenlang gewend was. Ik heb trainers horen zeggen dat ze op zaterdagmiddag met hun vrouw naar de supermarkt zijn geweest. Ook Mark Smeding, trainer van vierdeklasser NBSVV, had je afgelopen zaterdagmiddag samen met zijn Natasja in het centrum van Oud-Beijerland tegen het lijf kunnen lopen. ‘Gezellig, maar niet heus’, zegt hij grijnzend waar Natasja bij zit. Liever had hij op dat tijdstip bij NBSVV op de bank gezeten om zijn spelers aan te sturen, zodat er een puntje uit het vuur gesleept kon worden, of misschien wel drie. Maar wedstrijden heeft Mark niet en getraind wordt er bij NBSVV  evenmin. ‘Dat doen we niet meer sinds de regering bekend maakte dat je dat ten hoogste met viertallen mag doen’, legt hij uit. ‘Dat heeft geen zin zolang je geen perspectief hebt wanneer je weer mag gaan voetballen’, vindt hij en zijn spelers denken daar hetzelfde over. ‘Dat is dus al 15 weken; in die tijd moeten al je spelers zeker vijf kilo aangekomen zijn’, zeg ik. ‘Minstens’, antwoordt Mark meteen ad rem. Hij schat in dat hij vier tot vijf weken nodig heeft om zijn groep weer speelklaar te krijgen als er groen licht gegeven wordt.

Maar voorlopig kan de zweep er dus niet over. Al sinds eind september 2020 zit Mark op trainingsavonden thuis op de bank, naar eigen zeggen totaal ontregeld. Tamelijk verrassend is dat, want als er één trainer is die aan een ontregeld leven gewend zou moeten zijn, is hij het wel. Na vijf seizoenen als trainer bij Zinkwegse Boys in de weer te zijn geweest, was hij aan zijn eerste jaar bij SSS uit Klaaswaal bezig, toen hij de club liet weten na dat seizoen op te stappen. Hij had naast zijn werk als ambtenaar bij de gemeente Schiedam nog ander werk op zijn schouders genomen: de verkoop van houten vloeren. Om daarnaast ook nog trainer te zijn, dat was net iets te veel van het goede. Dus hij zegde SSS vaarwel.

Maar al spoedig miste hij het trainer zijn. Met zijn ziel onder de arm was hij op zaterdag langs de velden bij SHO en andere clubs in de regio aan te treffen. De verkoop van vloeren zat al snel in de lift, maar omdat hij zijn baan bij de gemeente Schiedam inwisselde voor eenzelfde functie bij de gemeente Hoeksche Waard en daar zijn draai moest vinden, had hij nog altijd geen tijd om trainer te zijn, ook al omdat hij die vloeren er bij bleef doen. Maar missen deed hij het nog altijd. En toen zette hij na lang wikken en wegen een toch wel te verwachten stap. Vorig jaar januari solliciteerde hij bij NBSVV, want daar zou een plekje als trainer vrij komen. In no time was hij er met de club uit: met ingang van het seizoen 2020-2021 zou Mark Smeding de nieuwe trainer van NBSVV zijn. Een paar weken na dat akkoord stapte de zittende trainer Louis Jacobs plots op. Op dinsdagavond 4 februari 2020 was dat. De volgende avond ging Marks mobieltje af. Voorzitter Dirk Enzlin aan de lijn. ‘Ik weet wat je wil vragen’, zegt Mark als hij weet wie hij aan de lijn heeft. ‘En ja, ik doe het. Ik heb mijn voetbalschoenen al aan. Donderdag sta ik op het veld.’ Zo geschiedde en de zaterdag daarna zat hij op de bank. Eindelijk was Mark Smeding weer trainer.

Maar lang duurde het niet. Corona sloeg toe met een eerste golf en de competitie werd stilgelegd. En dit seizoen, na een leuke voorbereiding en drie competitiewedstrijden, sloeg corona wederom toe en zit Mark dus alweer thuis. Afgelopen weekend had hij normaal gesproken met zijn selectie op trainingskamp in Malaga gezeten. Dat ging dus ook niet door. Zat hij weer ontregeld thuis. Hoe lief Natasja en de kinderen ook zijn, als trainer thuis zitten; het went dus nooit. En als Mark Smeding daar niet aan kan wennen, dan kan geen enkele trainer dat.

2 tegen SHO 7

Wedstrijdverslag NBSVV 2 – SHO 7

10 oktober was het weer zover. Beijerland tegen Beijerland, Nieuw tegen oud, Blauw-wit tegen Zwart-wit. Een wedstrijd waar we zoals altijd weer naar uitkijken om tegen het beruchte SHO te spelen, maar dat dit een zware derby zou worden was vooraf al wel bekend. Ondanks dat SHO nog maar 3 punten had deze competitie, hadden ze wel in de 0-7 zege op Flakkee laten zien dat ze een pittige tegenstander zouden zijn voor de ploeg van Robert-Jan. Maar met 6 punten uit de laatste 2 wedstrijden ging NBSVV 2 met de borst vooruit het veld op om ook nu de 3 punten op sportpark ‘De Kreek’ te houden, met als instelling: ‘SHO, dat is winnen of staken’.

De basis 11 van Robert-Jan zag er als volgt uit: Mike op de goal, een vier mans verdediging met van links naar rechts Maarten, Dave, Roman en Jarno. Het middenveld bestond uit Joost, Martijn, Jelmar en Harmen, en voorin waren het Jelle en Jacob die het de verdediging van SHO moeilijk moesten gaan maken. De bank bestond uit: Ralf, Dany, Gerben, Sytze en Koen.

De wedstrijd begon erg gelijk opgaand met wisselend balbezit en weinig kansen. Maar na 10 minuten kwamen de eerste grote kansen voor de ploeg van Robert-Jan met een grote kans voor Martijn uit een corner die van de lijn gehaald werd en een goed schot van Jelle dat nog net door de keeper naast  het doel getikt werd. Het was een fysieke maar wel faire eerste helft waarin er door beide ploegen voor elke meter geknokt werd. Aan het eind van de eerste helft kwamen er ook een aantal kansen voor SHO die in eerste instantie nog tegen gehouden konden worden door de verdediging en een aantal reddingen van Mike. Helaas werd het vlak voor de rust 0-1 door een flipperkast goal die met erg veel geluk in het zijnet van het doel van Mike eindigde. 0-1 was dan ook de ruststand en er stond een zware klus te wachten in de tweede helft voor de mannen van NBSVV 2.

De tweede helft begon NBSVV met een ongewijzigd elftal en ging het op jacht naar de gelijkmaker. Wederom was het een fysieke strijd en was er weinig verschil in balbezit. Toch kwam SHO al snel op 0-2 doordat de spits van SHO met wederom erg veel geluk zich door de verdediging werkte en al vallend de bal door de benen van Mike prikte. De spits was zo fanatiek dat hij tijdens het vragen om een penalty niet eens door had dat de bal al in het doel gerold was. Na 10 minuten kwamen dan ook de eerste wissels van Robert Jan. Dany verving Jarno op rechtsback en Gerben kwam erin op het middenveld voor Jelmar. Door de fysieke eerste helft ging het tempo in de tweede helft wat naar beneden waardoor er ook wat minder kansen kwamen, maar dit betekende niet dat de strijdlust uit de wedstrijd was. Na een goed uur moest SHO 10 minuten met 10 man verder door een domme en onnodige overtreding op Gerben die na de tackle uiteraard wijdbeens met een oerkreet gewoon verder kon zoals we Gerrie kennen. Dit bood wel kansen voor NBSVV die met de laatste wissels dan ook de wedstrijd nog niet als verloren zag. Sytze verving Joost op het middenveld en ook niet veel later kwam Koen erin op het middenveld voor Martijn en verving Ralf Jacob in de aanval. Het laatste half uur was het vooral NBSVV dat aan de bal was en de kansen wilde creëren maar niet tot grote kansen kwam totdat er een penalty werd verdiend met een door de scheidsrechter waargenomen handsbal. Ralf wilde de strafschop maar al te graag nemen maar uiteindelijk werd de bal aan Jelle gegeven die de strafschop benutte. Met een 1-2 tussenstand was er nog veel mogelijk in de laatste 5 minuten, de spanning liep dan ook hoog op met felle duels, een hoop gezeur van SHO naar de scheidsrechter en ook steeds meer fouten bij de SHO’ers. Die fouten gingen zelfs zover dat de grensrechter van SHO, die een prima wedstrijd vlagde door zijn vlag keurig naar beneden te houden, tot de verbazing van leider Guido in de laatste seconden voor alles en iedereen zijn vlag omhoog stak, zelfs voor zijn eigen verdedigers. Helaas mocht het niet baten voor NBSVV en bleef het bij een 1-2 in het voordeel van SHO.

Een pittige en fysieke wedstrijd waar meer ingezeten had voor de ploeg van Robert-Jan. De Man-of-the-match van deze week was zonder twijfel onze terriër op linksback Maarten Spaans die de bal en zijn tegenstander geen seconde uit het oog verloor. De volgende wedstrijd op het programma voor NBSVV 2 is vooralsnog zaterdag 24 oktober thuis tegen Zwartewaal 4 maar dat is nog maar de vraag aangezien onze clubambassadeur Mark Rutte dinsdag nog een persconferentie gaat geven over verder maatregelen rond Covid -19.

coronaregels

Nieuwe coronaregels na persconferentie kabinet

Beste leden, ouders van leden en bezoekers van NBSVV,

Afgelopen 13 oktober is er weer een persconferentie geweest. Dit heeft ook grote gevolgen voor onze voetbalvereniging NBSVV.

De volgende maatregelen hebben we hierdoor verder moeten nemen:

  • De competities (voor zowel junioren als senioren) vinden tot nader order geen doorgang meer;

  • Jongeren t/m JO19 mogen nog wel trainen;

  • Kleedkamers zijn dicht;

  • Trainers (enkel voor hun team) en jongeren t/m JO19 zijn dus bij de training nog wel welkom op ons complex;

  • De kantine is dicht.

Naar aanleiding van deze maatregelen zijn de volgende personen nog wel welkom op ons complex:

  • Bestuursleden;

  • Vrijwilliger(s) t.b.v. openen terrein;

  • Onderhoudsploeg;

  • Commissieleden welke op het terrein moeten zijn om hun taak uit te voeren;

  • Vrijwilligers welke op het complex onderhoud willen verrichten

    (deze kunnen zich aanmelden bij Pieter Veldhoen).

Wij vragen iedereen met klem om zich aan bovengenoemde maatregelen te houden.

Uiteraard heeft dit grote financiële gevolgen voor onze vereniging. We hopen dan ook dat deze maatregelen zo snel als mogelijk weer kunnen worden opgeheven, zodat we weer de gezellige sociale vereniging en gezonde vereniging kunnen zijn.

Hartelijk dank alvast voor je medewerking.

Bestuur NBSVV

Bekerindeling senioren en jeugd

Bekerindeling van senioren en jeugd tot JO13

Vandaag heeft de KNVB de indeling bekend gemaakt van de beker kompetitie van de senioren en de jeugd van JO13 tot en met JO19. Hieronder de indeling van de diverse teams met daar achter de geplande aanvangstijd. Het speelschema is nog niet bekend.

Senioren

NBSVV 2               12.15

Smitshoek 7        15.00

Capelle 6              13.00

SC Feijenoord 3  14.30 

NBSVV 3                 14.30

Brielle 8                  12.30

WCR 6                     11.30

Sv Poortugaal 10   15.30

Binnenmaas VE2   14.30

GWB VE1                14.30

NBSVV VE1             14.30

NSVV VE2               16.15

Jeugd

JO-19

Hermes DVS 1      12.15

Zuidland 2             10.00

OHVV 1                  13.00

NBSVV 1                14.30 

JO-15

Hekelingen 3         13.30

Vlotbrug 2                8.30

Zinkw. Boys 1        13.00

NBSVV 1                 11.00

JO-14

BVCB 3                   11.00

Stolwijk 1                 9.45

Neptunus-Schiebroek 1                                     8.30

NBSVV 1                   9.00

JO-13

Hekelingen 2         13.30

Zuidland 1               8.30

Spijkenisse 5           8.30

NBSVV 1                10.45 

Bram van der Weiden

Voetbalwereld rouwt om Bram van der Weijden

Na een verblijf van een klein half jaar in ”Heemzicht” is Bram van der Weijden overleden. Bram begon een goeie vijfentwintig jaar geleden als scout bij SHO. Bij trainer Kees Zwamborn draaide hij zijn eerste volledige seizoen, SHO speelde toen tweede klasse na onder Jan de Gier te zijn gedegradeerd. In dat seizoen speelde ‘s Heerarendskerke op zaterdag tegen de tegenstander die SHO de week daarna zou treffen, dus reed de Nieuw-Beijerlander met grote regelmaat richting Zeeland. Toen SHO op een inhaaldag de uitwedstrijd tegen ‘s Heerarendskerke moest spelen ging Bram mee met de spelersbus en slaagde hij erin om de chauffeur in het nietige Zeeuwse dorp toch de verkeerde kant op te sturen. Desondanks werd SHO kampioen en promoveerde naar de nieuw ingevoerde Hoofdklasse.

In de Hoofdklasse begon het echte werk voor de toen nog als postbode werkende scout, hij kreeg Marken als ploeg om te gaan bekijken. Zo mocht hij tweewekelijks de afstand van 125 km naar het voormalige Zuiderzee-eiland afleggen. Later kreeg Bram nog tweemaal een seizoen met Marken als reisdoel. Omdat SHO -tegen alle verwachting- de bekerfinale in De Kuip tegen Babberich had bereikt mocht hij ook nog een keer naar het tegen de Duitse grens gelegen plaatsje om de tegenstander te bekijken.

In het seizoen ‘98-’99 moest SHO voor lijfsbehoud na de beslissingswedstrijd tegen Marken (3-2) drie weken later nog een wedstrijd spelen en daarvoor moest de scout nog een paar keer op stap. Zo was ondermeer een reis gepland richting Den Helder om bij HCSC mogelijke tegenstanders te bekijken. Met ondergetekende en ere-voorzitter Arie Baars kregen we daar een ongelofelijk slechte pot voetbal voorgeschoteld en het goede van die dag was het weer en de gebakken vis bij de kraam op het complex. Uiteindelijk redde SHO het vege lijf door met 3-1 van SV Lelystad’67 te winnen. Het volgende seizoen kwam Jaap Viergever als vervanger van Beb van der Heijden en met de Brabander leefde Bram helemaal op. Legendarisch waren de donderdagavonden na de training waar Jaap Viergever meestal de gangmaker was en de hele mik tot na middernacht niet weg te slaan was.

Bram en trainer Viergever waren zo close geworden dat, toen de trainer verkaste naar Achilles Veen, hij als scout daar ook ging werken. Toen Viergever anderhalf jaar later terugkeerde bij SHO als vervanger van Hans Maus verscheen Bram in het kielzog van de trainer weer op de Kikkershoek. De vreugde was van korte duur, na vier wedstrijden in de nieuwe competitie leverde Viergever zijn kontrakt in en verdween ook Bram om bij IJsselmeervogels voor trainer Philip den Haan te gaan scouten. Als een echte Heintje Davids keerde hij na enige tijd toch weer terug bij SHO en trad toe tot de organisatie van het B-toernooi. Dat liep, zacht gezegd, niet goed af waardoor het toernooi één keer niet door kon gaan. Hij stopte kort daarna met zijn inzet voor SHO en met het scoutingswerk en ging voor AD-Hoeksche Waard verslaggevingswerk doen. Wel bleef hij nog enige tijd zijn medewerking verlenen aan de presentatiegids.

Gezegd moet worden dat alle trainers voor wie hij scoutingswerk verrichtte met hem wegliepen. Ook zijn verslagen in de maandagkrant waren het lezen meer dan waard. Enkele jaren geleden moest Bram een paar operaties ondergaan en ging het met zijn gezondheid steeds een stapje achteruit. Vorig jaar februari was hij voor het laatst bij SHO en was zijn gezichtsvermogen al dusdanig teruggelopen dat hij het scorebord aan de overkant van het veld al niet meer kon lezen. Bram was niet makkelijk, niet voor zijn omgeving maar ook niet voor zichzelf. Maar als je hem een beetje kende was er prima met hem om te gaan. ik ben regelmatig met hem mee geweest als hij ging scouten en tijdens de wedstrijd wisselden we nauwelijks woorden met elkaar. Hij wilde dan geen afleiding tijdens de wedstrijd.

Vorige week overleed zijn moeder en nu is dus Bram ons ontvallen na een paar voor hem moeizame jaren. Hij werd 62 jaar.

bron voetbal Rotterdam

Voordat Bram bij SHO terecht kwam is hij als jeugdspeler bij NBSVV lid geweest. Tevens is Bram nog enkele jaren bestuurslid geweest van NBSVV. Ook in zijn tijd als verslaggever voor het AD kwam hij regelmatig de wedstrijden op sportpark “de Kreek” verslaan. 

Bram rust zacht.

Namens het bestuur en leden NBSVV

TC laat van zich horen

Technische Commissie laat van zich horen

Voor het komende seizoen zijn we flink bezig geweest om de selectie te versterken. Er zijn vele pogingen gedaan om diverse spelers binnen te halen en er zijn talloze gesprekken gevoerd met eventuele nieuwe spelers.
Waar we vorig jaar voornamelijk voor verbreding en versterking hebben gezorgd, was dit jaar het doel om een kwaliteitsinjectie te doen door ervaren spelers toe te voegen aan de selectie. Met de nieuwelingen die hebben toegezegd – Davie van den Voorde, Sevket Kasaroglu, Donovan Scholtz, Miquel Ten Hove en op de valreep Erenay Sinay- kunnen we wel stellen dat dit is gelukt en dat er een behoorlijke kwaliteitsimpuls is gerealiseerd.
Hiermee ontstaat er gezonde concurrentie binnen de selectie. Onze jonge spelers kunnen veel leren van deze nieuwe maar ervaren krachten, samen met onze huidige ervaren spelers. De jonge spelers zullen overigens zeker de kans krijgen zich te bewijzen bij trainer Mark Smeding. Ook de spelers van JO-19 zullen nog meer betrokken gaan worden bij de selectie en zich in de kijker kunnen spelen via het O23 elftal. Helaas is dit het afgelopen seizoen volledig de mist in gegaan door alle Corona-perikelen. We kunnen wel alvast verklappen dat er een heel plan klaar is voor het aankomende seizoen waarin vele O23 ploegen vanuit de regio deel zullen nemen. Hiermee kunnen wij de jonge spelers introduceren op een hoger niveau. Dat moet uiteindelijk bijdragen aan de kwaliteit in het eerste elftal.
Daarnaast is er ook een keeperstrainer, Kris Kruithof, aangetrokken, heeft Yme Halsema als sportverzorger zijn verbintenis met een jaar verlengd en zal Antoine Toller zijn rol als elftalleider weer oppakken. Wel zijn we nog naarstig op zoek naar een assistent-scheidsrechter voor het vlaggenschip. Leest u dit nu en denkt u: dat is iets voor mij? Of kent u iemand die geïnteresseerd is om het eerste elftal tijdens de wedstrijd bij te staan met de vlag in de hand? Contacteer ons dan (06-22406441) zo spoedig mogelijk.
Ook voor het tweede elftal is de begeleiding nagenoeg rond. De nieuwe trainer Robert-Jan de Mik zal bijgestaan worden door Peter Pouwe en Guido van Belle als elftalleiders. Daarnaast is er ook hier nog een vacature van assistent-grensrechter die we graag ingevuld zien.
Het zelfvoorzienende gezellige derde elftal zal ook aankomend seizoen weer een drijvende kracht zijn bij NBSVV. Kevin heeft er weer voor gezorgd dat dit team weer van voldoende spelers is voorzien waar vooral de derde helft en het supporten van het eerste de belangrijkste drijfveer is. Als we op deze manier doorgaan, kunnen we in de nabije toekomst een vierde elftal gaan inschrijven.
Namens de T.C. willen wij iedereen bedanken die bijgedragen heeft met het leggen van contacten en ons van goede informatie heeft helpen voorzien. Zo is het voor ons een stuk makkelijker geweest om snel en juist te kunnen handelen.

Sportieve groet,
TC
Peter Pouwe, Kevin Ridderhof, Sjoerd Bestebreur en Danny Pelizzon

Pieter Vogelaar

Interview Pieter Vogelaar op Voetbal Rotterdam

Pieter Vogelaar (NBSVV): ‘Er zou hier meer concurrentie moeten zijn

Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal bij NBSVV toen hij 17-jarige leeftijd, toen Cor Bak er trainer was. Toch kun je de inmiddels 30-jarige Pieter Vogelaar met een gerust hart een laatbloeier noemen, want jarenlang pendelde hij tussen het eerste en tweede elftal, totdat hij een jaar of vijf geleden als verdedigende middenvelder uiteindelijk een vaste plek in de hoofdmacht had bemachtigd. Hans de Heer was toen trainer. Inmiddels is de in Nieuw-Beijerland geboren en getogen NBSVV’er niet meer weg te denken in het elftal en hoewel hij al een paar jaartjes in Rotterdam woont, traint en voetbalt hij nog altijd bij NBSVV. Want dat is zijn club. En zal dat altijd blijven ook.
Wij willen van hem weten waarom hij nooit de behoefte heeft gehad elders te gaan voetballen. En ook hoe het is om te voetballen in een ploeg die vaker verliest dan wint. Pieter neemt uitgebreid de tijd om op die vragen in te gaan.
Hoe is het als jeugdspeler met je gegaan bij NBSVV?
Pieter: ‘Dat was een hele leuke tijd. Toen ik zes jaar oud was ben ik hier met voetballen begonnen en jaar in, jaar uit heb ik met nagenoeg dezelfde groep spelers samen gevoetbald. Er haakte er wel eens een jongen af, maar met bijvoorbeeld Hansjan van Genderen en Niels Luijendijk heb ik samen gevoetbald tot en met de tijd dat we allemaal in het eerste elftal terecht kwamen. Dat was wel tof.’
Waarom duurde het zolang eer je vaste basisspeler werd?
Pieter: ‘Kennelijk was ik niet goed genoeg. Ik ben geen speler die het moet hebben van zijn techniek. Wel van inzet, strijd en hard werken. Dat heb ik altijd wel gedaan, maar er is bij NBSVV een hele periode geweest dat er genoeg goede voetballers waren en ik dus kennelijk niet nodig was in het eerste. Soms deed ik wel eens een wedstrijdje mee, maar meestal voetbalde ik in het tweede. Daar had ik trouwens helemaal geen problemen mee, want in dat elftal speelde ik samen met jongens waarmee ik dat al vele seizoenen deed.’
Dus je bent pas in het eerste elftal gekomen toen de goede voetballers gestopt waren of weg waren gegaan?
Pieter: ‘Haha, zo kun je het misschien wel zeggen. Ik ben een dienende speler en er lopen echt nog wel een paar jongens in de ploeg die een potje kunnen voetballen. Mijn opdracht was altijd simpel. Ik moest ballen afpakken en inleveren bij een speler als Niels Jacobs.  Maar gaandeweg de jaren is mijn rol in de ploeg toch wel iets veranderd. Omdat ik al een tijdje in het eerste voetbal en een vaste waarde geworden ben, kijken jonge spelers een beetje tegen je op. Die schuiven dan een bal bij mij in de voeten en dan moet ik de openingen zoeken.’
Lukt dat?
Pieter: ‘Niet altijd, maar soms wel. En dat geeft dan wel voldoening.’
Dat is mooi. Dan ben je 30 jaar oud en dan ontwikkel je je als voetballer nog altijd verder.
Pieter: ‘Maar er wordt ook meer van mij verwacht dan vroeger. Omdat ik al een paar jaartjes meeloop, moet ik de jonge gasten in onze ploeg coachen. Op die manier belangrijk zijn. Zo voetballen is leuk, leuker dan alleen maar ballen afpakken en die meteen inleveren. ‘
Waarom ben je trouwens altijd bij NBSVV gebleven, ook nu je in Rotterdam woont?
Pieter: ‘Omdat het bij NBSVV supergezellig is en ik alles en iedereen ken hier. Op donderdag na de training is het altijd feest in de kantine en dan wordt het vaak heel laat. En ‘s zaterdags na de wedstrijd is het ook altijd leuk. Dat komt omdat je al jaren met elkaar voetbalt en ook buiten het voetballen om dingen met elkaar doet. Met de selectie gaan we elke winter een weekend weg, we gaan karten, bowlen, paintballen en meer van dat soort dingen en met oudere jongens als Sjoerd Bestebreur, Patrick Ridderhof, Niels Jacobs en Stefan Hokke gaan we wel eens stappen en komen we bij elkaar op verjaardagen. Daarom ben ik nooit op zoek gegaan naar een andere club. Ik hoef niet perse weg, het is hier goed. Ik speel bij NBSVV samen met mijn vrienden en heb het daarom reuze naar mijn zin.’
Maar je voetbalt al wel een paar seizoenen in een elftal dat meer wedstrijden verliest dan wint. Hoe ga je daarmee om?
Pieter: ‘Wij doen op het veld altijd onze best. Strijd, inzet en beleving; daar moeten wij het als ploeg van hebben. Het probleem is dat we een hele tijd meegemaakt hebben dat de selectie niet erg breed was en ook nog te maken hadden met langdurig geblesseerde spelers. Er waren zaterdagen bij dat we blij waren dat we 13 spelers beschikbaar hadden. Dan weet je als voetballer natuurlijk ook dat je zaterdag altijd speelt als je fit bent. Onbewust ga je dan wellicht toch een beetje gas terugnemen. Dat zou anders zijn wanneer de trainer meer keuze heeft. Dat hij moet kiezen uit 16, 17 of 18 spelers, want dan moet je elke training en elke wedstrijd laten zien dat jij dat plekje in het elftal waard bent. Zo niet, dan speelt een ander. Maar die keuze was hier lange tijd niet mogelijk. Nu wel. Achter de schermen heeft onder meer Danny Pelizzon er heel veel werk van gemaakt om een paar jongens van buitenaf over te halen om bij NBSVV te komen voetballen. Het zou mooi zijn dat spelers die hier komen voetballen, dat voor lange tijd gaan doen en niet na één jaar al weer weg zijn. Maar hoe dan ook: er moet hier meer concurrentie zijn en ik denk dat die er komend seizoen zal komen, want daar ziet het er echt naar uit. En dat zou heel mooi zijn.’
Maar dat gaat misschien dan wel je plekkie in het elftal kosten.
Pieter: ‘Dat is een mooi dilemma, haha. Dan moet er wel iemand bijkomen met een hoop kwaliteiten, hoor. Maar dan ben ik er nog steeds blij mee. Voor het elftal omdat we dat nodig hebben om weer een stapje omhoog te maken. En voor mij persoonlijk zou het een extra motivatie zijn om er nog een schepje bovenop te doen. Want ik ben niet van plan mijn plek in het elftal zomaar op te geven.’